Aan alles komt een einde...
Toen ik begon met mijn blog ging het over hoe het is om te wonen in een camper in Europa..
Het vrije leven, reizen met de zon en gewoon lekker vrij je ding doen is en blijft fantastisch en heeft mijn voorkeur boven al het andere..
Maar goed de situatie is veranderd en daar moeten we als Europa onze nieuwe weg in moeten vinden.
De Europese commissie heeft al een tijd geleden gewaarschuwd dat men moet oppassen dat gelijk met de Covid bestrijding men ook enorm moet waken voor de democratie en de bestaande verdragen maar daar geeft men nog weinig gehoor aan.
Er komt natuurlijk een punt waarop de EC zal zeggen dat wat men nu doet niet meer kan en dat de bestaande verdragen nageleefd moeten worden of moeten worden opgeschort met de consequenties die daarbij horen voor deze lidstaten.
Maar voor nu lijkt het Schengenverdrag niet meer te bestaan en is reizen haast niet mogelijk als dit niet noodzakelijk is.
Straks voor de zomer zal hier meer ruimte in komen maar zal reizen toch echt bestaan uit het regelen van pcr testen, antistoffentesten of vaccinatiebewijzen,
dat is dan het nieuwe normaal waar we vanzelf aan zullen wennen.
Ik heb mijn blog ook gebruikt om uit te halen naar het coronabeleid.
De meeste van jullie kennen mij wel of een beetje of hebben mij nu een beetje leren kennen door het lezen van mijn verhalen.
Deb zijn is niet altijd de makkelijkste manier en dat eist zijn tol..
Uit de onderzoeken naar het ehlers danlos syndroom kwam naar voren dat ik stress moest vermijden.
Dat klinkt makkelijk maar dat is het niet.
Omdat mijn hersenen stress slecht herkennen trapt ze veel te laat op de rem.
Dit ontbreken van tijdig remmen zorgt ervoor dat stress lichamelijk zijn weg naar buiten zoekt in de vorm van ernstige eds aanvallen en klachten.
Ik heb gemerkt dat door mijn ageren over Covid en de woede die ik daarbij voel ervoor zorgt dat de eds niet stabiel blijft maar weer enorme pieken en dalen geeft en dat is echt niet fijn.
Ik maak me te boos voor Nederland en bezorg mezelf stress en ziekte voor een land dat niet mijn land is, dat niet mijn thuis is en waar ik me nooit thuis heb gevoeld.
Ik maak me te boos voor Nederland terwijl een groot deel van Nederland het blijkbaar prima vind en zich lekker warmt aan de maatregelen en de avondklok
Nederland is verworden tot een grote inrichting waarin de overheid bepaald heeft dat het ok is om de bevolking te gijzelen en nog erger gewoon onder de huidige regels gevangen te zetten.
Voordat weer half Nederland over zijn nek gaat en denkt nou Deb je gaat echt te ver met je gevangenisvergelijking:
De definitie van gevangenschap is niets meer en niets minder dan deze:
"het tegen je wil in opgesloten worden"
Er staat in de definities over gevangenschap niets over volksgezondheid.
Er zijn geen kleine lettertjes waarin staat, behalve bij dreiging voor de volksgezondheid is het geoorloofd om een hele bevolking of een individue op te sluiten tegen haar of zijn wil.
Ik maak me hier boos over omdat als Nederland vorig jaar maart had gekozen voor een ander beleid, de samenleving gewoon open had kunnen zijn en blijven maar door in het begin de verkeerde keuze te maken, kun je later in het spel de regels nog maar moeilijk veranderen en moet je steeds opnieuw nieuwe criteria hanteren om hetzelfde doel te willen bereiken, zo slecht aangepakt in Nederland het coronabeleid.
Maar goed ik maak de dus boos voor een land dat niet mijn land is en waar ik geen enkele verbinding meer mee heb, behalve dat er toevallig nog familie woont en daarom ga ik een aantal wijzigingen doorvoeren die er voor mij toe doen.
In Zweden kun je gewoon je ding doen, tripjes maken, lekker uit eten of een terrasje pakken, op bezoek gaan of bezoek ontvangen
Er zijn maatregelen maar wel op zón manier dat de draagkracht en de draaglast in evenwicht blijven met elkaar..
Ik heb besloten geen energie meer te verspillen aan Nederland over iets waar ik totaal geen last van heb hier in Zweden.
Dus voor mij geen Sars Cov 2 meer maar terug naar rust en naar voor mij het nieuwe normaal..
want in dit jaar heb ik wel leren omgaan met deze veranderingen en hoe je hier je leven op kunt inrichten.
Mee gaan met de golven en uit de tsunami blijven en de eds weer laten kabbelen
Aangezien het er niet naar uitziet dat ik mijn Europatrip kan vervolgen dit jaar en ik me niet meer ga bezig houden met Sars Cov 19 heb ik besloten om te
gaan stoppen met Pindat en met verslagjes schrijven...
Ik heb er lang over na moeten denken maar kwam uiteindelijk toch tot de conclusie dat aan alles een einde komt..
Dit is mijn laatste verslagje en een laatste schriftelijke groet uit Zweden..
Niet te verdrietig worden en niet gaan huilen want er zijn miljoenen prachtige boeken en verhalen op de wereld die dolgraag gelezen willen worden...
Hej da
Bij jullie was het al volop lente weer, met de overvolle bossen en parken maar bij ons was het nog volop winter weer met sneeuw en ijs
Dit wil ik jullie toch niet ontnemen want de winter in Zweden is prachtig en brengt een hoop sneeuwpret met zich mee maar de temperaturen stijgen ook hier, de zon staat aan de hemel en de sneeuw? Die verdwijnt als sneeuw voor de zon..
Geschreven door Debs.travels