High in the sky

Costa Rica, Santa Elena

Vanmiddag gaan we de activiteit doen waar ik zo lang op heb gewacht; ziplinen door het tropisch regenwoud.
Maar eerst maken we een korte wandeling samen met een Nederlandse familie die ook bij ons in het hotel verblijft. De kinderen hebben zo veel lol samen dat alle dieren, al voordat we het wandelpad oplopen, gevlucht zijn door het geluid wat ze produceren.

🌳 Rond het middaguur rijden we het dorpje Santa Elena binnen. Hier ligt een erg leuk restaurant dat om een ficusboom heen gebouwd is.
De prijzen liggen hier echter zo hoog dat we het er niet voor over hebben om hier een drankje te drinken. We eten verse broodjes bij de plaatselijke panaderia (bakker).
Ik neem een heerlijke, je leest het goed, berliner-bol.

Inmiddels begint de spanning te stijgen... de ultieme kick komt steeds dichterbij.
Het is tijd om naar SKY adventure te rijden. Alleen al de naam van het bedrijf zegt genoeg.

🧗🏻‍♀️ We krijgen onze materialen aangemeten; helm, tuigje met zekering en handschoenen: check !
De eerste lijn waaraan we gekoppeld worden is 40 meter lang. Het is een oefenlijn naar de tram. De tram is eigenlijk een skilift maar dan zonder verwarmde stoeltjes, die ons naar een, op 1770 meter hoge, panoramische observatieplek brengt.

Als Misja (met actioncamera op zijn hoofd) en de kids zonder enige problemen stoer naar beneden "zippen" ben ik aan de beurt. Hoe moest het ook alweer; zitten benen kruisen, knieën omhoog, armen strekken en gaan met die banaan...
Gaaf ik heb er zin in!
We worden met de sky-tram naar boven gebracht. Het is er redelijk frisjes. Hoewel de lucht grijs kijkt is het gelukkig nog droog.
We lopen naar zipline nummer 2. Ai dit is geen kattenpis.
Ik word weer aangekoppeld en ....
met bijna 70 kilometer per uur vlieg ik op ongeveer 200 meter hoogte over het overweldigend groene jungle landschap van Costa Rica. Mijn lichaam bungelt gevoelsmatig aan niets meer dan een paar touwen en mijn handen houden een tikkeltje krampachtig twee ijzeren handgrepen vast, niet willen denken aan wat kan gebeuren als ik toch los laat. Uit mijn ooghoek zie ik het groen gekleurde bladerdak van Monteverde voorbij schieten en het gelach van de jongens van het Sky Adventures team zachter worden. Een paar seconden geleden riepen ze nog enthousiast “Take a seat, ready? Okay bye! Vamos! Vamos!” in je oor.
Terwijl ik langer dan een paar minuten lijk te vliegen, probeer ik niet te vergeten om van het uitzicht te genieten. Wauw, wat is dit tof én waanzinnig mooi! Met een grote grijns en tranen van de wind (of geluk?!) kom ik met een top snelheid op het platform aan de overkant terecht.
Er volgen nog 8 ziplinen met afstanden van 70 tot 750 meter waarvan de allerlaatste het meest beangstigend. We kunnen kiezen de “slowline” of de “bungyjump” helaas voor Jarno mag de bungyjump pas vanaf 12 jaar.
Als ik als allerlaatste van de groep aan de beurt ben om te springen kan ik niet meer behoorlijk op mijn benen staan. Mijn hele lijf trilt. Is dit van de kou of van angst ?
Are you ready zegt de vriendelijk lachende instructeur. Uhh no I am not sure....
Vervolgens gaat alles vliegensvlug en voordat ik er erg in heb sta ik beneden met een warm kopje thee na te genieten van deze bijzondere ervaring.

Geschreven door

Al 4 reacties bij dit reisverslag

Wat een durfals zijn jullie! Super stoer!

Nicole 2019-08-03 08:57:30

Gaaf !

Chsntal 2019-08-03 13:07:59

Super gaaf! Dat jullie dit allemaal durven zeg.... Petje af!

Bart en Nancy 2019-08-03 14:13:42

Wat ontzettend gaaf en stoer!

Monique 2019-08-07 13:57:21
 

Over deze reis
Aantal reisverslagen:
GPS afstand deze dag:
GPS afstand totaal:
Aantal foto's:
Laatste verslag:
Reisduur:
Reisperiode:

Of schrijf je reisverhalen via de app

Met de Pindat App kun je offline reisverhalen schrijven en foto's toevoegen. Zodra je weer internet hebt kun je jouw verslagen uploaden. Ook via de app plaats je gratis onbeperkt foto's.



Klik op 1 van onderstaande knoppen om de app te installeren.