De laatste dagen... Los Canos, Las Avispas, Puerto Plata en daarna Brussel

Dominicaanse Republiek, Maimón

Inmiddels zijn wij alweer lang en breed in Nederland en zit zelfs mijn eerste dag werken in de normale praktijk er alweer op. Wat een heerlijke luxe! Ik heb de afzuigers en de boor wel gemist. Toch wil ik jullie niet onthouden van het laatste reisverslag, als goede afsluiting van onze prachtige reis.

Op donderdag was het 14 februari oftewel Valentijnsdag en dat wordt groots gevierd in de Dominicaanse Republiek. 80% van de mensen loopt in een rood t-shirt. Deze dag maakten wij de school in Los Caños af. Wij hebben alleen maar op basisscholen behandeld, maar (vooral bij deze school), kregen we ook kinderen van 15-16 jaar in de stoel. Deze kinderen gaan soms een paar jaar niet naar school, waardoor ze dan op latere leeftijd nog op de basisschool zitten. We kregen het idee dat er zich bij deze school veel problematiek in gezinnen afspeelde, omdat de kinderen medisch of psychisch gezien niet stabiel waren. 's Middags gingen we naar het strand in Puerto Plata (Playa Dorade). Nu zagen we Puerto Plata ook eens van de toeristenkant. Na het strand hebben we een hapje gegeten in Puerto Plata downtown en daarna zouden we een avondje uit. Cristina had al wat mannelijke vrienden en familieleden opgetrommeld, omdat onze groep uit voornamelijk vrouwen bestaat. Bij de auto gekomen, bleek onze huurauto een lekke band te hebben. Gelukkig kwamen net de vrienden en familieleden van Cristina aanzetten. Binnen een paar minuten kwam er een motortaxi-mannetje helpen. We hadden helemaal niet het juiste gereedschap, maar met een zakmesschroevendraaier, krik uit de auto van Cristina en nog wat instrumentarium van het motortaxi-mannetje was de band binnen 20 min vervangen. De mensen hebben hier klaarblijkelijk veel meer ervaring in het verwisselen van banden dan bij ons. Maar dat zal wel met de staat van de wegen te maken hebben. Daarna moesten we een nieuwe band regelen. Het was inmiddels al half 11 's avonds, maar dit was geen enkel probleem. De band hebben we afgeleverd op één of andere straathoek, waar zich een winkel bevond vol met banden en Cristina is met haar auto naar een Carwash gereden voor een nieuwe band. Gelukkig konden we dus nog prima naar de bar. Deze bevond zich op het dakterras van een Shell benzinepomp. Het uitgaan Dominicaanse stijl gaat op de volgende manier: in de bar bevinden zich allemaal plastic stoeltjes met tafeltjes en je moet de bar verlaten als je geen zitplaats hebt kunnen regelen met je vrienden. Op een podium wordt gedanst: de salsa, merengue of iets vergelijkbaars. Als vrouw zijnde zit je lekker op je stoeltje, totdat je ten dans wordt gevraagd door een man. Na de dans word je weer netjes teruggebracht naar je stoeltje. Sommige nummers duren erg lang voor je gevoel als je op dat podium staat, bij gebrek aan danservaring. Wel heel leuk om een keer meegemaakt te hebben.

De volgende dag gingen wij toch nog een laatste keer naar Las Avispas (de grote school aan de weg). Zij hadden ons gevraagd of we alsjeblieft de oudste groep nog wilden behandelen. Dat hadden we eerder niet kunnen doen, omdat we helaas geen tijd meer hadden. Dus onze spullen daar opnieuw opgebouwd en het laatste dagje nog aan de slag. Na ruim een halve dag werken waren we hier ook klaar. Dat kwam goed uit, want de meeste mensen waren een beetje moe van de vorige avond. Deze dag zijn we vroeg naar boven gegaan en hebben we daar lekker uitgerust. En voorbereidingen getroffen voor Tiny haar feestje, want die was jarig de volgende dag.

Op zaterdag hadden we mooi tijd om Puerto Plata eens wat beter te bekijken. Samen met Minke en Tiny hebben we geshopt. We hadden het idee dat we wel wat leuke kleding konden inslaan, maar helaas konden we niet echt slagen. Terwijl we zaten te lunchen in een restaurantje, kwamen we een Nederlandse vrouw tegen die al 30 jaar in de Dominicaanse Republiek woonde. Ze had meegedaan aan de Dominicaanse masterchef en was druk bezig om allerlei foto's te schieten in het eettentje. Wij bedachten dat we nog even naar de Jumbo supermarkt (ja echt Jumbo, maar dan meer een soort Carrefour) wilden voor kleding, dus zij regelde een taxi voor ons. Dat ging als volgt: ze liep de straat op en riep tegen de eerste de beste taxichauffeur in het Spaans: 'Hé! Kom eens hier!' De man zijn bloesje stond halfopen, dus die deed ze eerst even voor hem dicht. Toen kregen we een introductie, en dit is ongeveer wat ik ervan meekreeg: 'Luister, deze mensen hier zijn geen toeristen. Het zijn tandartsen en ze hebben hier twee weken lang gewerkt voor een project, Bocas Sanas. Ze willen graag naar de Jumbo en jij moet ze even brengen. Waag het niet om teveel geld te vragen'. Voor 150 Pesos (oftewel 3 euro), werden we afgezet bij de Jumbo. Na een kort bezoek, werden we opgepikt door Cristina haar broer om naar huis te rijden. We gingen ons klaarmaken voor Tiny's feestje, wat tevens ons afscheidsfeestje was. Dit feestje vond plaats bij het zwembad van Frans en Cristina. Cristina had heerlijk gekookt en gezorgd voor een lopend buffet met heel veel verschillende gerechten. Na het eten was het tijd voor muziek met cocktails en andere drankjes. Als toetje kreeg Tiny een wel heel bijzondere taart, deze was versierd met allerlei instrumentarium, erg toepasselijk! Het was een erg gezellige avond!

De volgende dag vlogen wij om 17.55 u weer terug naar Brussel. Op de dag zelf hadden we mooi nog wat tijd om een heleboel instrumentarium te sorteren. Door de jaren heen was er een hele verzameling ontstaat die niet meer zo overzichtelijk was. We hopen dat we met het sorteren een goede beginsituatie hebben gecreëerd voor de volgende groep.

Al met al was het een prachtige reis, met waanzinnig veel indrukken en belevenissen. Ik waardeer de positieve reacties op de blog enorm en vond het heel leuk om jullie op de hoogte te houden. In totaal hebben wij 339 patiënten behandeld, met een gemiddelde van 42 patiënten per dag. Soms hebben we op 3 stoelen kunnen werken, soms op 4 stoelen. Graag wil ik Cristina, Frans en Agatha bedanken voor de organisatie van het project Bocas Sanas. In het bijzonder Cristina en Frans voor de goede zorgen van de afgelopen 2 weken. Ook wil ik Madelon hartelijk danken voor het tolken, ik heb mijn best gedaan om af en toe wat Spaanse woordjes mee te pikken en volgens mij is dat aardig gelukt. Als laatst gaat mijn dank uit naar de kinderen voor het vertrouwen wat wij vaak heel gemakkelijk van ze kregen. Het is ons opgevallen dat ze over het algemeen heel lief waren. Bij het geven van voorlichting en instructie, wisten we op een gegeven moment de juiste snaar te raken, waardoor ze ontzettend geïnteresseerd raakten en uit zichzelf naar ons toekwamen om te vragen of ze op de goede manier poetsten. Dat geeft dan het gevoel dat je op de goede weg bent. Wie weet, hoop ik ooit nog eens mee te kunnen..

Geschreven door

Al 5 reacties bij dit reisverslag

Bedankt voor het delen Van het Bocas Sanas avontuur. Heb met veel plezier je verhalen gelezen. Blijf ook thuis enthousiast vertellen over onze stichting , zodat ook jij andere colega’s kunt warm maken om eens mee te werken of te doneren aan stichting Bocas Sanas. Met vriendelijke griet, Nicolette Hooijschuur

Nicolette 2019-02-19 23:46:37

Een prachtig resultaat dat zoveel kids/docenten door jullie Bocas Sana team gezien zijn en de nodige voorlichting gehad hebben. Met veel plezier heb ik jullie ervaringen gelezen. Ik vind het bijna jammer dat het al afgelopen is. Inderdaad dank voor het delen.

Margriet 2019-02-20 18:05:40

Bedankt voor de verslagen. Ik heb de laatste 2 zojuist gelezen. Mooie foto's, prachtige kinderen en een goed team zorgen voor een onuitwisbare herinnering aan een indrukwekkende reis. Blijf met plezier werken en wellicht is het zo dat juist deze reis daar weer een extra steentje aan bij draagt. Ik wens jullie allen een mooie toekomst !

Brigitte 2019-02-20 21:59:41

Met veel plezier heb ik jullie verhalen gelezen. Deze werkreis kende vele aspecten. Serieus, leerzaam, filantropisch , educatief en.... vermakelijk wisselden elkaar af. In een avontuurlijke en welwillende omgeving deden jullie belangeloos en succesvol werk. De kinderen zullen ongetwijfeld het besef gekregen hebben dat je zuinig moet zijn op je gebit. Groet aan jullie allen, Rik Bartels

Rik Bartels 2019-02-22 21:22:53

Leuk om jullie belevenissen zo te kunnen lezen. Niet makkelijk om onder die omstandigheden te werke, geweldig dat jullie je zo hebben ingezet voor het goede doel! Zo te zien hebben jullie ook nog plezier gehad met spannende zaken en vertier. Groetjes

Jan en Christine 2019-03-03 21:17:59
 

Over deze reis
Aantal reisverslagen:
GPS afstand deze dag:
GPS afstand totaal:
Aantal foto's:
Laatste verslag:
Reisduur:
Reisperiode:

Of schrijf je reisverhalen via de app

Met de Pindat App kun je offline reisverhalen schrijven en foto's toevoegen. Zodra je weer internet hebt kun je jouw verslagen uploaden. Ook via de app plaats je gratis onbeperkt foto's.



Klik op 1 van onderstaande knoppen om de app te installeren.