Jetboaten en Lugen.
Vandaag was onze eerste ochtend in Queenstown. Na weer eens goed in ons tentje te hebben geslapen, het is toch wat anders dan op een boot, maakten we ons klaar voor de volgende tocht (zie de exacte locatie van de tent door ver in te zoomen op de map hier rechts!).
Vandaag stond het jetboaten op het programma. In Nederland was het jetboaten al aardig besproken binnen de groep en vandaag zou het dan echt gebeuren! We hadden gekozen voor een tocht met Skipper Jetboat, omdat die hoger in de bergen lag en met de bus je een prachtig uitzicht had over het gebied voordat je bij de rivier aankwam.
We stonden vol goede moed te wachten op de bus en toen die kwam viel het ons wel een beetje op dat het een bus met vierwielaandrijving was. Wij dachten nog dat dat normaal was voor de bussen in Nieuw-Zeeland...
In de bus wachtte Rolf op ons die ons naar de rivier zou brengen, maar eerst haalden we nog een Engels gezin met oma op.
We moesten nog wel een tocht maken van 3 kwartier tot de rivier. Het was inderdaad een mooie tocht, waarbij we het skigebied konden bezichtigen en toen maakte de bus een stop.
Op het bordje stond volgens Rolf dat Skippers Road een mooie weg was en dat we vooral van het uitzicht moesten genieten, maar de vertalers onder ons, lazen iets anders. Er stond namelijk dat de weg gevaarlijk was en dat rentalcars (huurauto's) niet verzekerd waren als ze over deze weg reden. Harry dus ook niet.
En dat was maar goed ook, jeetje wat een weg! De weg was onverhard en ongeveer 3 meter breed (op z'n breedst) De ene scherpe bocht na de andere met namen als de bus scratch corner, devils elbow en hells gate (wat nog het veiligste stukje van de weg was). We vroegen aan Rolf of hij niet bang was op de weg, hij gaf als antwoord dat hij de eerste keer het verschrikkelijk eng vond, maar dat nu de tweede keer het wel wat beter ging.
Uiteindelijk kwamen we bij de jetboat. Na een livejacket te hebben aangetrokken, gingen we ervandoor. Met ongeveer 70km per uur scheerde we over de golven en vlak langs rotsen! Echt heel mooi en gaaf terwijl hij bochten maakte van 360 graden. Er moet wel bij worden gezegd dat de jetboat tocht niet gevaarlijk was vergeleken bij Skippers road.
Op een gegeven moment gingen we weer terug en omdat we nu een beetje gewend waren, gingen we nu met 90km terug door de canyon heen. Toen weer terug met de bus, maar eerst nog even stoppen bij de hoogste bungee jumpbrug van Queenstown. Op deze brug op 102 meter hoogte kon dus worden gebungee jumpt. Na Kees ervan te moeten overtuigen dat er echt geen tijd was voor een sprong, gingen we met de bus terug naar de camping.
's Avonds zijn we nog met de eitjeslift van Queenstown boven op de berg gegaan. Het was wel even raar om zonder skischoenen en je druk te maken over je ski's uit zo'n liftje te stappen. Toen nog in een nostalgisch stoeltjes lift en bovenaan stapten we in een luge. Dit is een soort skelter waarbij je alleen kunt sturen en remmen. Dit was best leuk om mee te maken, het nadeel was dat door onze supersonische snelheid, je zo weer beneden was! Na twee ritjes op de berg gingen we weer met de eitjeslift naar beneden.
Morgen gaan we canyoningen. We zijn benieuwd!
Groetjes,
Ons.
P.S. Maria heb je nog opgezocht wat het is?
hallo allemaal, zo, weer eens een berichtje van mij. Het was wel erg leuk met de boot. Ik heb weleens van iemand gehoord die ook bochtjes draaide van 360 graden of misschien nog iets meer en toen uit de boot werd geslingerd en zijn bril tussen de schroef vandaan moest graaien, maar dat is bij jullie gelukkig niet gebeurd. Wat een mooie foto's allemaal en het is erg leuk om het zo op de voet te volgen. Ga zo door en geniet er maar van. groetjes,
Ik heb het in de "verkeerde" volgorde gelezen en bekeken en na eerst de foto's van het canyoning gezien te hebben, lijkt dit toch een rustiger dagje te zijn geweest. Uitgezonderd de tocht met de bus begrijp ik. Jullie vallen nu toch wel onder de categorie wereldreizigers. Het blijft geweldig om het steeds te kunnen lezen en zien. Vanmorgen(bij ons in Nederland dan) was het bijzonder, omdat tijdens het lezen en schrijven er steeds mee op pindat kwam staan: foto's werden bijgevoegd. Er kwam tekst bij. Recht heet van de naald. Zo ongeveer een morgenvullende bezigheid. Erg leuk dat jullie daar steeds de tijd aan besteden. Volhouden maar.
Laat ik nu net als Maria gedaan hebben: eerst canyoning en toen dit. Hoe zou dat nu toch komen. Ik werd er wel helemaal rustig van. Dit was ongeveer een bejaardenuitstapje (oma ging toch ook mee) vergeleken bij de volgende dag. Maar goed: een bocht van 360 graden is ,ook voor je maag geen sinecure. Al met al leek het me heel leuk. Groet