Vilabertran
Voor de tweede maal gingen we naar Vilabertran, waar het klooster nu wel open was. Binnen was een mooie binnentuin, een expositie over heksen en een schilderijententoonstelling. Ook kon je de kerk in, waar nog wat fraaie details te zien waren. Op de terugweg heeft Ron nog een high-tech werphengel gekocht, dus vanaf nu verwachten we alleen superverse vis. De dorade die we vanavond hadden smaakte trouwens ook prima.We hebben ook nog surfles gehad, dit keer met grote zeilen en trapeze! Dat was alweer even wennen, maar af en toe wel heel gaaf. Met die grote zeilen kun je echt snelheid maken en als je dan in die trapeze weet te blijven hangen (seconde of 5, haha), dan krijg je wel echt een beetje een vlieg-gevoel. Het was wel jammer dat de wind weer heel onberekenbaar was, dus dat we hem de ene keer keihard om de oren kregen (en dan dus met zeil en al de zee in schoten) en een moment later elkaar weer dobberend aan aan het kijken waren. Toch waren de 'race-momenten' zeker de moeite waard, dus morgen gaan we er gewoon weer voor.
Ik zie het al helemaal voor me: Ron aan het vissen met werphengel. Volgens mij is dat toch nog niet zo eenvoudig. Hopelijk raak je niet verstrikt in de lijn Ron. Ik zou er maar rekening mee houden dat je niet elke dag verse vis krijgt.
Gaat die vis dan op de barbecue in een paar kranten gewikkeld met kruiden (Jamie Oliver style) of toch in de pan?? Surf ze!