Snorkel lenen van een oude bekende?
Vandaag wilde we de andere baai gaan ontdekken. Dat zou een hele klim worden te voet, dus met een motorbike gingen we de wegen trotseren. We waren echter wel de enige met helm bleek onderweg, (ik nu ook hoor Joyce ;-) niet onverstandig. De weg was niet helemaal geasfalteerd, een quad had een beter optie geweest. Maar we hebben het strand bereikt. Laura te voet en...ik ook, maar dan met de scooter tussen mijn benen.Het viel meteen op dat er meer bomen, en dus schaduw op het strand te vinden was. Niet verkeerd. He, en wie is dat? Sirie, een oude volleybalbekende van Laura uit amsterdam. Ze is daarmee naar Polen geweest. Naja, bizar gewoon. Ik had gister nog gezegd dat ik het wel gek vond dat ik nog helemaal geen bekende tegen gekomen ben in de 6 maanden die ik weg was. Meestal kom je wel een vage bekende tegen. En Laura loopt hier net en jahoor...bekende!
Sirie kwam ons na haar lunch vergezellen. Het was een gezellig kletsmiddagje over werk, studie, Polen, reisplannen.
Tegen het einde van de middag gingen Laura en ik wat eten om gevuld te gaan snorkelen tegen sunset. Volgens mij moest de mais voor de cornsoup nog geoogst worden ofzo. We hadden nog net tijd om te snorkelen.
Wat een succes. Snorkels lek, maskers liepen vol en het het water wat heel ondiep, waardoor we bijna met buik of knieen over het scherpe koraal heen schuifelden. We voelden ons niet echt als een vis in het water, maar we hebben het gezien. De vissen, zee-egels, de zeekomkommers en het grauwe koraal. Tijd om terug te gaan. Sirie stond jonglerend en hardlopend op onze spullen te letten. Het werd best fris en donker. De weg wilden we graag in het licht terug rijden. Laura te voet en ik...wederom met een scooter tussen mijn knieen. De gasoline vloog door de motor heen, ik kon de stijle helling maar net opkomen.
Na een douche en telefoontje naar Turijn ;-) nam Laura me mee uit eten :-) We hadden de scooter nog, dus wilden we een kijkje gaan nemen aan de andere kant van het eiland. Daar waar ik ook een goedkopere slaapplaats wil zoeken voor de komende drie nachtjes als Laura er niet meer is. We zijn niet te ver gereden, want alles sluit hier rond 22 uur. Wat natafelen liep uit tot na 22 uur, we hebben blijkbaar nog een weekje nodig om bij te kletsen over deze vakantie, haha!
Langs de SevenEleven om koffie en alles met chocola in te slaan. Op ons balkon stalden we onze inkopen uit en Carcasonne werd erbij gepakt. Tot laat hebben we dat heerlijke spel weer gespeeld. We zijn echt aan elkaar gewaagd. Met gelijkspel geeindigd. Goede reden om thuis gauw deze set te voltooien.
Eenmaal in bed konden we de slaap niet helemaal vatten. Ik kreeg met niet het minste geringste Laura aan het lachen. Komt ie Lau: AHIIII! Dat is tegenwoordig vrij easy op een of andere manier. Vooral dat kikkerperspectief op de foto's maakt de vakantie toch wel compleet he! Ik weet ineens waarom jij ook een standaardje hebt gekocht nu, haha!
Een Pietepeut verhaaltje kreeg Laura ook niet in slaap, dus ik gaf het voorbeeld maar. Wat had ik nou Laura? Sprinkhanen om me heen? Tja, ik zeg altijd: 'Niet antwoorden als ik praat in mijn slaap'.
Hey Loes!!! Zie de laatste dagen alleen maar titels.............klopt dat??? ben je ff klaar met schrijven?? of gaat er bij mij iets mis?? Wanneer kom je eigenlijk terug?? Groetjes!!!! Wendy
Hey trouwe lezer! Heb me heerlijk vermaakt met vrij weinig en toch heel veel... ZON, ZAND, ZEE, ZUDDEREN. Vlieg de 18e inderdaad naar huis. Nu in Bangkok op internet mijn 'boek' voltooien! Greets, Loes