Bus en brak!
Tegen het einde van de rit liep de bus aardig leeg. Zo hadden we vier stoelen kunnen bemachtigen. Brak en blij dat we eindelijk van de roggelende locals af waren en bij de grens waren, boekten we gauw een minibus naar Chang Mai. Met onze euro's, Kips en Bhat's konden we de tickets gelukkig betalen. Uitchecken en met een longtailboot over de Mekong naar Thailand. Inchecken, tanden poetsen en met een TukTuk naar een guesthouse waar de minibus ons zou oppikken. He, daar zijn weer twee bekenden vanuit Vang Vieng Tubing. Wat gezellig bij het ontbijt.Ongelooflijk wat een energie hebben we toch. Zonder een klokje rond te slapen op de schoot van Laura (want zij zat in het midde(lpunt van de belangstelling) bereikten we dan eindelijk Chang Mai. Missie voltooid, wat nu?
We zitten redelijk in een roes. Ook hier werden we weer geleid door de toeristenorganisaties. Het guesthouse waar we arriveerden had nog wel een kamer en wat tours in de aanbieding. Gelukkig hadden we van Bangkok al wat kennis van de prijzen hier, dus 250 Bhat voor een kamer vonden wij prima en gemak dient de mens na een reis van zo'n 24 uur.
Een frisse duik in het zwembad klonk als muziek in de oren. Daarna zien we wel weer verder.
Met kippenvel naar een warme douche gelopen en daar mijn leuke jas maar weer eens tevoorschijn gehaald. We wandelden het centrum in. Door de stadspoort heen. Dit is een mooi stukje van de oude stadswal. Al gauw hadden we een gezellig pleintje gevonden met picknicktafels. Daar hebben we een spicy maaltijd besteld, niet dat we dat wilden, maar dat is het al gauw voor de toerist hier.
Vanavond wilden we niks anders dan een lekkere bak koffie, wat lekkers en Carcasonne. Op de hoek bij de stadspoort was een leuk bandje en heerlijke koffie en chocolat fudge cake en lemon pie te vinden. Laura had tweemaal met 20 punten gewonnen. Ik maakte de avond voor mezelf draaglijk door het laatste potje met meer dan 50 punten winnen. Ik kan het Laura nog niet helemaal aan haar verstand brengen dat ik dus feitelijk gewonnen zou hebben, haha!
Op de terugweg naar ons Nam Khan guesthouse op Soi 1 (zijstraat 1) passeerden we een onwijs leuk kroegje met een rockband. Al gauw besloten we met een biertje aan de bar te gaan hangen. De amerikanen en het Oostenrijkse danstalent je konden we zo lekker observeren. Zij koppelde ons maar wat graag aan de Nederlandse studentengroep uit Rotterdam.
Deze avond kon nog wel even gaan duren, dus ik bracht onze tassen naar de kamer. Rond 2 am pakten we met z'n allen (Koen, Sjoerd, Derk, Ewoud, Sander, nog wat en wij) een Tuk Tuk naar de Spicybar. Lady boys waren er niet welkom stond op een bordje, maar wij konden ongemerkt naar binnen.
Wat een muziek, mensen en sfeer. Een salsadansje met Derk sloot de avond swingend en flexibel :-s en we schrokken dan ook dat het al 6 am was. Jeetje, dat meen je niet! Hebben we echt zo'n 48 uur doorgejakkerd?