Levende speedbumbs!
De tekst is bijna gekopieerd van Laura, heb ik ook een beetje vakantie ;-)In Pakse een scooter gehuurd. Met drie onmisbare verkeersregels (1. helm, 2. stoppen voor rood stoplicht, 3. rechts rijden) stapten wij rond 9 am op de scooter. Voor slechts 4 euro hadden we er eentje voor de hele dag gehuurd. We gingen richting Pakxong, in de Bolaven Plateau. Onderweg reden we langs allemaal kleine dorpjes. Laura schudde mij al joeland van achterop wakker, joehoehoehoe, ajajajaj! Ze had het blijkbaar naar haar zin!
De locals koken buiten, leven buiten en slapen in een houten huis op hoge palen (longhouse). Daaromheen waren veel koffie- en theeplantages te ontdekken. De bonen lagen weer lekker te drogen in de zon. De theeblaadjes vonden we in een theefarm. Dus wij als echte theeleuten gingen even een kijkje nemen! We werden ontvangen door een aardig echtpaar. De vrouw ging thee zetten en de man liet ons zijn bedrijf zien. Waar de thee bladeren gedroogd werden, waar ze vervolgens in brandovens verbrand worden. Wat het verschil is tussen black tea en green tea was wel eens leuk om te horen. Black tea wordt black vanwege de bananabladeren die erbij gevoegd worden. Erg interessant! Ze krijgen rond 5 pm het eind van de dag 500 kilo theebladeren aangeleverd, daarvan maakten ze ongeveer 100 kg thee. Ze werken 's nachts. We hebben ze overdag in een schone, vrij lege schuur de thee zien inspecteren en verkeerde blaadjes stuk voor stuk zien vissen uit de stapels thee in de manden.
Heerlijk zo'n spontane, persoonlijke tour!
Op de scooter...zoefff! We reden langs een familie die met elkaar met de koffiebonen bezig waren. Wij ook weer even afgestapt en uiteindelijke ook meegeholpen met het uitzoeken van de rijpe en niet rijpe koffiebonen.
Op de scooter...zoefff! Blijken we te ver gereden te zijn. We hadden de rollen nog zo goed verdeeld. Tja, Laura zou navigeren. Ik heb ons vervolgens heel netjes en geduldig afgezet bij de eerste waterval...verschil moet er wezen, we zijn een goed koppel zo!
We hebben vandaag dus drie prachtige, indrukwekkende, overwelmende watervallen gezien.
- Tad Yuang waterfall;
- Tad Fane waterfall (waar we onwel werden en dat nog voor de stijle klim, which we survived ofcourse);
- Tad Champee.
Echt wicked awesome, zoals ik geleerd heb in Australie ;-) en dan overdrijf ik niet. Zeker niet als je zoiets vindt achter een Robin Hood achtige beekje.
Bij de laatste zat Laura lekker met haar voeten in de pool onderaan de waterval. Ik had zin in een wel heel frisse duik, brrrr! En wat een stroming. Een gokje gewaagd, maar uiteindelijk voldaan onder de waterval mijn beste pose laten zien voor de camera. Bij terugkomst had Laura haar MP3 warmgedraaid en haar dagboek bijgewerkt. Wij hadden uitzicht op twee Laotiaanse mannen die zich aan het wassen waren, niet verkeerd. Het werd donker, dus op de pedalen!
Dit keer ging Laura plankgas (net woordgebruik, maar het gaspedaal weet ze wel te vinden, overspeed 35 km/u), ik kon het niet meer uitjoelen hoor achterop! Of toch maar wel...hoe, het is toch zo tof die vrijheid op zo'n ding. Misschien ook wel leuk voor in Nederland. De eerste speedbump vlogen we over met 80 km/u. En dat ook nog eens bij twee slagbomen in het vooruitzicht. De tweede ging ze volop in de remmen. Marian (moeder van Laura), we letten op elkaar hoor, want ik zei: 'Nee joh, that's no speedbump!' En ik had gelijk. Alhoewel, Laura toch ook. Het was een levende speedbump dit keer geen zwijn. Steekt er doodgewoon een koe over! Laura, you saved my life! Thanks for that!
Toen we, reeds in het donker terug kwamen moesten we nog opschieten. Snel omkleden, spullen pakken, even wat eten (leuk om steeds bij dezelfde tent terug te komen) waar we Maya van Don Det weer tegenkwamen, en toen hup de nachtbus in! Ik kon mijn handdoekje er sierlijk drogen.
We hadden echte bedden in de bus, bloemetjes lakens, gordijntjes, wat gezellig! Lisette, I found another little spoon dear, sorry! Geen stoelen, maar bedden. Lag prima, ook al heb ik toch niet echt lekker geslapen. We gingen dus met de nachtbus van Pakse naar Vientiane. We stapte om 20 pm in de bus en moesten 670 km afleggen. En dat voor 12 euro. Dus een bus rit en een slaapplaats en nog wat te drinken. Koekje en fruit included!
En dan last but not least (heb ik toch gemist in het stukje van Laura):
IK HEB TWEEMAAL GEWONNEN MET HET GELUKSSPEL:
KOLONISTEN DOBBELSPEL!
Lucky bastard I am!
Wel voldaan viel niet alleen ik, maar ook Laura in slaap. Laura heeft vast gedroomd over de vele porseleinen hurktoiletten die nog zullen volgen hier. Ze weet nu de goede kant op te hurken. Wat een geluk, we hebben nog 3 weken te gaan!
Sjonge jonge, houd je je wel een beetje in Loes, met al die snelheid?! Ik weet nog heel goed hoe het was in de 4WD jeep op weg van de bungle bungles met jou achter het stuur en Helmer als je grote voorbeeld.....;) En ik werk niet voor niets hard aan de film over Australië, dus zie je graag heelhuids thuis!