Taxi gemist!
Vanochtend de wekker vroeg gezet, niet vervelend met zo'n vooruitzicht: het eizand! Eerst de pick-ups die hier als taxi's fungeren geregeld (Helmer, toch zonde dat je de jouwe verkocht hebt). Om de hoek, bij het internet cafe waar ik nog even moest checken of Lisette nog steeds op the place to be zit (niet dat de plannen vaak wisselen, maar je weet maar nooit ;-s), vond ik een taxichauffeur.Mijn nieuwe vriendinnen zaten al aan hun derde bakkie koffie geloof ik, dus ik kon ze weer herkennen ;-) We werden achterin de bak geladen en we stoven naar de ferrie.
Even rekken en strekken op het dek van de ferrie. Uhm, geen slecht idee dit tijdens het tanden poetsen eens op te pakken, begon namelijk meteen aan mijn leeftijd te twijfelen als ik die twee middle age heupen zag. Fantastic voornemen, maar gelukkig is het nog geen oud en nieuw geweest.
Ah, daar is het eiland, en een taxi chauffeur. Over de prijs werd niet gesproken, hij trok me bijna aan mijn haren mee naar de prijslijst, ehm..sorry, it was just a question :-o Had geen zin om met zo'n veehandelaar mee te rijden. Heb meteen wat Thaise scheldwoorden geleerd, thanks! Dit is Azie, er zijn meer wegen naar Rome. Dat bleek gemakkelijker gedacht dan gedaan. We zitten dus echt wel in een toeristen gebied, ander volk valt meteen op. Okee, okee, niet generaliseren, geduld. Even later werden we een stukje verderop afgezet door een taxi chauffeur bij een taxi-verzamelplaats. Ah, daar is mijn vriend weer. Negeren is toch een prachtig werkwoord in deze.
Nou, nu zal er vast een taxi chauffeur zijn die ons even aan de andere kant van het eiland wil afzetten. Oh, dat strand ligt daar al enige tijd op ons te wachten. En Lisette natuurlijk ook. Looking forward. Blijkt die taxi pas te vertrekken als de bak volgeladen is. Ahgr... Onderhandelen was geen optie, of we moesten de volle mep betalen. Ah, daar kwam een andere ferrie aan. Vol met aziaten, die meteen drie mini-busjes instapten. Eenmaal vol (dus geen plek meer voor ons helaas) bleek er geen andere toerist onze kant op te willen. Dat betekent nog een uurtje wachten.
Dat betekent...nog een uur wachten. Ja, hallo! Liften voor de taxistandplaats werkte niet bleek al gauw, dus ik besloot te gaan lopen. Ik zou fluiten naar de zussen als ik een lift zou hebben. En zij zouden me oppikken als de taxiwagen vol zit en ze zouden vertrekken. Bij een restaurant vroeg ik een motorbike-lift, maar helaas dat ging hem ook niet worden. Toen ik terug liep naar de weg, zag ik de zussen voorbijrijden. He, neeeeee, hier!!!
Shit, dat betekent lopen. Bij de eerste heuvel had ik al zo'n drie liter gezweet en mijn zojuist gestrekte achillespees kon wel een massage gebruiken. Is er geen ene aardige Thai die mij even op wil pikken. Dat strand schreeuwt om iemand als mij!
Ah, een super aardig Thais jong stel met een prachtige witte, geairconditioned auto stopte voordat ik op mijn tandvlees zou lopen ;-s Er is maar een route, dus ik kon meerijden. Echt fantastisch, ik werd zelfs bij Ice Beach afgezet.
Ha, eind goed al goed!!! Maar waar zijn de zussen?
Mijn badpak, oeps...backpack in de het kneuterige hutje gedropt en Lonely Lisette op Lonely beach gevonden. Zij liep meteen met me mee, ik zou Jochem even bellen en zij ging een nieuwe bikini kopen. Na een heerlijke lunch de bikini's aangetrokken en onderweg charmante buurman Rob ontmoet. Die bleek ons later te schaduwen op het strand, dan kunnen we niet anders dan hem bij ons badlaken hoekje uit te nodigen. Hij had andere plannen, kayakken. Wat een sportiveling, hij heeft net drie weken gefietst door noord Thailand en Laos. Eigenlijk zouden wij die kayak moeten pakken met onze luie donders..haha! Die handdoek was al uitgerold, dus ja, dan is de keuze bepaald. Bakken dus! En daar tot na zonsondergang niet meer vandaan te komen.
Toen de muggen ons hadden gevonden en de magen begonnen te knorren zijn we na het toilet te hebben gewassen in de golfplatendouche naar een loungeachtige strandtent gewandeld. Daar hebben we met z'n drieen, dit keer kon Rob er niet onderuit, super lekker, maar vooral super gezellig lounched nagetafeld! Heb gewoon buikspierpijn van het lachen...Lisette was lekker op dreef!
Helaas heeft een mens slaap nodig...pure noodzaak helaas!
Hoi Loes, Wat geweldig die dagen van je en hoe rustig en vanzelfsprekend je erover schrijft! Merk wel dat dit helemaal jou 'way of living' is geworden! Mijn 'way of living' werd dit weekend nogal beperkt door de forse sneeuwval (mijn nieuwe schaatsen staan nog ongebruikt te glimmen). Na donderdagochtend al een klein slipongelukje met de auto te hebben gehad, ging ik dit weekend maar niet met de auto de deur uit. Maar heb wel lekker door de sneeuw geploeterd en Marja nog vol in de nek geraakt met een sneeuwbal... ik schrok er zelf van! Ik kan namelijk totaal niet mikken en heb mijn verwachtingen dan ook bijgsteld: van iemand werkelijk raken hoop ik alleen iemand nog 'bang' te maken, maar misschien moet ik gewoon een meter naast 'mikken' om de persoon in kwestie wel te raken! Ga ik komende wintersport maar uitproberen! Ik wens je alvast een gezellige kerst toe en ik kijk uit naar je verhalen met Laura! ps mail je nog een foto van het winterwonderlandschap hier!