Stappen!

Vandaag een echt westers gebakken brood gevonden. Die heb ik natuurlijk tot aan de laatste kruimel opgepeuzeld. Oh, ik kon een moord doen voor een vers, zacht, extra donker brood, met kaas of hagelslag. Haha!

Daarna over de markt gestruind en later internet gevonden.

Relaxt aan vandaag om 's avonds nog luier op het terras te ploffen voor een salade en mijn boek. Verderop zat Jay ook een boek te lezen. Hij vroeg me twee uurtjes later of ik zin had in een praatje. Daar zeg ik nooit zo snel nee tegen.

Via de mail wist ik dan Lisette (van Halong Bay) in Siem Reap was voor een dag. En had haar gemaild dat ik rond 9 pm bij de 'Banana Leave' bar zou zitten. Ik zat eerst lekker alle mensen te bewonderen. En nog geen 15 minuten later kwam een Duitse gozer naar me toe. Of ik zin had om bij hun aan tafel te komen zitten. Zo grappig. Elke keer denk ik, ik zeg geen nee, maar vind het alleen ook wel prima even, haha!
Eenmaal aan hun tafel kwam Lisette op me afgelopen. Ze had die dag 14 uur tempels achter de rug, dus zij ging de dansvloer niet op vanavond. Morgenochtend ontbijten we om 10 am.

Ook Gerrit en Phillip zaten aan tafel en hebben een behoorlijke discussie gevoerd over de oude mannen met Aziatische vrouwen die over straat lopen. Dat boek misleidt (of zelfs mislijdt?) me misschien, maar als ik hun moet geloven houden Aziatische vrouwen nou eenmaal van witte huid en blauwe ogen. Hilarisch wel dat ik ze dan later tegen kwam in de Tempel club, daar waar het zich allemaal ook afspeelt. En dansen joh, ze hadden het helemaal naar hun zin. Maar na 10 minuten zag ik ze niet meer.

Gerrit deed graag een biertje aan de bar, ik deed met hem mee. De muziek trok me de dansvloer op. Al gauw had ik alweer aanspraak. Het is hier allemaal zo 'n grote familie lijkt het wel. Handje drukken met de een, biertje met de ander. Gerrit zag ik even later niet meer, vraag me dan toch wel af waar die dan gebleven is, zonder even gedag te zeggen.

Behoorlijk draaierig, weet niet helemaal zeker of dat van het dansen kwam, heb ik me wederom door de vele TukTuk drivers heengeworsteld. Het shockeerde me dat er rond dat tijdstip een bedelend meisje aan mijn arm trok voor geld. Nee, ook nu niet...jij moet slapen kind. Hopelijk geeft niemand op dat tijdstip, want dan zal ze nooit een oog dichtdoen.

Al 1 reacties bij deze pin

• 2009-12-15 18:43:14

  Pff, gelukkig ben je het stappen nog niet verleerd! Heb alleen we een iets minder leuke mededeling; de laatste zaterdag van januari gaan 'we' (jij ook?) naar Vrienden van Amstel live. Maar hé! dat is trouwens niet zo laat afgelopen, dus dan kunnen we waarschijnlijk nog wel naar off corso, wie weet krijgen we wel meer mensen mee! Nou ja, moeten tegen die tijd maar even kijken. Groetjes José