Bergbeklimmen op Frenchmans Peak
Wat hier in Australie nog meer opvalt is het gebrek aan waarschuwingssignalen & veiligheidshekjes, maar ook de richtingsaangevingsbordjes zijn wat zeldzamer gezaaid!Was wennen aan het begin van de reis (want ook afslagborden staan eenmalig en direct aan de afslag, dus dat was regelmatig omkeren), maar het beklimmen van Frenchmans Peak sloeg toch wel alles! Geen waarschuwingsbordjes over steile stukken ofzo, daar kom je vanzelf wel achter en dan moet je zelf maar kijken hoe ver je wilt gaan! Enerzijds spreekt die eigen verantwoordelijkheid mij wel aan, anderzijds vragen ze wel veel van optimistische toeristen zoals ik, die natuurlijk toch de top willen halen als ze eenmaal gaan klimmen! Maar goed met de nodige aapachtige capriolen lukte het ons toch onze weg naar boven te vinden. De terugweg ging verbazingwekkend makkellijk, gewoon jezelf naar beneden laten rollen....
Nee hoor, maar we hadden de richtingsbordjes een beetje uit het oog verloren en hadden naar ons idee juist een gemakkelijker stuk ontdekt om naar beneden te gaan! Ik verwachte bijna ergens een soort verborgen camera te zien die al die klunzige toeristen vast legde (netjes de weinige richtingsbordjes volgen = zwaarder pad, dan je eigen weg volgen!) Maar goed, wellicht kwam het door de hoogte dat we wat rare hersenspinsels kregen, we blijven toch maar getrouw de aangegeven paadjes volgen..
's nachts gekampeerd in de duinen aan het strand, het is wel even wennen hier, want het is een stuk koeler. De korte broeken blijven voorlopig dan ook onderin de backpack en een extra warme trui en muts zijn aan mijn garderobe toegevoegd!
Nou, ben blij dat jullie weer heelhouds naar beneden zijn gekomen. Ook in NL pakken we de truien er weer bij. Gisteren leek het wel herfst. Dus de kaarsjes zijn weer aangegaan. Vandaag is het weer zonnig dus we kunnen nog even genieten van onze zomerkleding! X Maris