Het indiase leven!
Na 2 keer gestopt te hebben in de nacht (waarvan een keer bij de meest vieze WC's die ik ooit heb gezien cq geroken) kwam onze bus aangestuiterd (ja zelfs de nationale snelweg heeft drempels) en aangeblerd bij de plek waar Mahesh uit wilde stappen en de bus werd gestopt. Ik kijk om me heen en we staan letterlijk aan de snelweg (een soort provinciale weg als vergelijk met nederland) terwijl de bus luid brullend weer weg rijdt.Mahesh had een driver geregeld en een gids (en ik dacht dat wordt een duur weekend maar we zien wel!) en het was "driver komt zo". Een echte Tata, compleet met een berg deuken, 4 verschillende wielen, een hindu beeld op het dashboard, op de zijkant V2 en een echt super iel mannetje als driver, komt aan gereden! Een prive chauffeur voor de komende dagen..ik lijk de koning wel! Eerst brengt hij ons naar het enige echte hotel in de streek waar we wel zeker zijn dat er stroom is (in Bangalore valt geregeld de stroom uit en zit de gemiddelde inwoner tot 2 uur per dag zonder stroom maar hier kan het tot één hele dag zijn). Even ontbijten met locale hapjes...een soort pannekoek achtig ding met een aardappel gerecht erin gerold...uitrollen en met je vingers in de bijbehorende saus dopen (wel met rechts!). Zeer goed van innemen in weer een keuken waar ik weinig vertrouwen in had (ik houd me nog steeds netjes aan alleen drinken van water uit flessen). Op naar de gids want ik was niet moe en ik wilde wel wat van de omgeving zien.
Heet en droog waren mijn eerste indrukken van het land hier. Hier en daar iets meer groen waar mensen de grond irrigeren! De palmbomen en verschillende andere gewassen wisselen elkaar af (sommige lijken op een combinatie van mais en riet...wat later de grondstof bleek te vormen voor cibatti of hoe ik dat ook spel (een soort hartige pannenkoekjes dunner dan Naan).
De gids bleek een klein mannetje te zijn en dan bedoel ik klein (haalde niet eens het niveau van mijn tepels)...het was een jeugd vriend van Mahesh en hij gaf nu geschiedenis op een leraren opleiding in de buurt. Wat wist die man veel en wat een heerlijke persoonlijkheid! Op naar de eerste set tempels; Aihole. In 500-600 na christus stond hier een school voor de bouwkunst gespecialiseerd in de bouw van tempels. Het kleine dorpje had meer dan 100 tempels uit die tijd, allemaal bouwwerken van de studenten en de meeste niet eens voltooid (bijvoorbeeld de beelden niet allemaal afgemaakt). In nederland waren we nog niet eens toe aan structureel met steen bouwen..en hier hadden ze al scholen voor de bouw van tempels waar de studenten van het hele zuiden van India naar toe kwamen. Zelfs de steilen van andere gebieden (noord india) stonden hier al gebouwd.
Nieuw gedeelte;
Na een introductie in de verschillende bouwstijlen en nog belangrijker in de hindu religie; een berg goden waar de romeinen en grieken nog een puntje aan kunnen zuigen! De afbeeldingen van de goden zijn vrij makkelijk te herkennen als je weet waar je op moet letten (let op dr zit een addertje onder het gras; je kunt ook beelden tegen komen die uit twee goden zijn samen gesteld!). Het leuke aan de tempels die nog niet af zijn is dat je duidelijk kunt zien hoe ze tot een bepaald beeld kwamen. In welke volgorde ze de stukken weg hakten.
Wat doe je trouwens als dorpje met 100 tempels als de halve goegemeente echt arm is en net eten kan betalen (en dan een echte maaltijd per dag)...tuurlijk de minder belangrijke tempels werden als woonruimte gebruikt! Op maandag zou me pas duidelijk worden waar het allemaal om ging in dit stadje.
Na een groot aantal tempels bekeken te hebben gingen we onderweg naar Badami, eens de hoofdstad van het hele zuiden van India...nu een gelieve plek om naartoe te gaan. De eerste toeristen van het weekend kwam ik hier dus ook tegen..zonder een lokale gids wordt je overvallen door bedelaars! Een paar termen in het lokale dialekt bevrijden mij van de bergen handen voor me...Badami staat bekend om 4 grotten...gemaakt door mensen in de 7e eeuw na christus. In een wand van rodige steen zijn door mensen meters diepe grotten gehakt met daarin pilaren, beelden, de plafonds hadden zelfs afbeeldingen. Te waanzinnig om in woorden te beschrijven! Hoe ze dit konden; zo waanzinnig! zo veel werk...het maakte me echt ademloos! Indiers zijn net toeristen dus achter mij en mijn gids liepen een groepje mensen aan die net binnen geluidsafstand bleven staan en daarna snel nog even gingen bekijken over wat er net was uitgelegd. Zonder gids mis je denk ik 70% van alles wat interessant is. Sommige beelden vormen vier verschillende beelden als je door hebt wat je moet afdekken...beelden met zowel een olifant en een buffel! Elke keer weer leuke nieuwe details over de goden...
Nog een giftige slang gezien! Staat mooi op mijn foto! Het andere wat me opviel is hoe de oude tempels ook nu nog gebruikt worden voor praktische dingen. Handig zo'n groot openvlak van warme steen; ideaal om je was op te drogen.
's Avonds was het beste deel van de dag; ondanks alle prachtige dingen die ik gezien heb...ervaren heb, waarvan ik genoten heb..dit was een echte Eye-opener!
Na een heerlijke zons ondergang werden we uitgenodigd door de schoon familie van Mahesh (de man van zijn zus en de familie) om daar de avond maaltijd te komen genieten. Eerst even op bezoek bij het huisje van zijn schoonvader; een lemen huis met 2 verdiepingen,,zonder goede toilet en keuken..een bed voor denk ik 6 of 7 mensen. Kortom ik had al een paar eye opener momenten..op eens alles donker! Weg stroom...o zegt Mahesh das normaal, er is altijd minimaal een half uur geen stroom en soms een hele dag geen stroom. De stroom wordt dan naar andere gebieden geleid. Kortom...wij in het donker (en bij de evenaar is het echt snel diep donker!). De ossen kwamen terug van het veld en kregen hun voer...een soort droge mais (ja echt droog). De zus van Mahesh was de was aan het doen; gewoon met het handje! En dan die mooie kleding in India lijkt me niet echt makkelijk te wassen. De dames doen niet echt mee in de discussie, laat ik het goed zeggen nemen helemaal geen deel aan de discussie en er wordt ook niet gevraagd of het goed is dat ik kom eten...ze moeten het maar waar maken. Hier heb ik toch wel moeite mee! Vrouwen die meer dan 14 uur van de dag aan het werk zijn voor hun gezin. De zus vertrok iets eerder en er werden voor mij alle lekkere dingen aangerukt die er waren. Voelde heel moeilijk om dat soort dingen te accepteren...ze hebben niet veel en het beste dat ze hebben willen ze met je delen! Na een uurtje "geborreld" te hebben met thee (Indiaase thee is echt speciaal, erg zoet, veel merk en extreem sterke thee) en dadels en anders lekker waar ik de naam nog niet van ken, gingen we op weg naar het huisje van de moeder van Mahesh (de vader was op het land en bleef daar savonds..het was namelijk te ver lopen om nog even thuis te komen tukken. We liepen door het dorpje, kronkelende paadjes met dieren die er stonden, mensen die voor het eerst een blanke zagen. Voor elke gapende blik van een Indier 2 roepies dan had ik aan het eind van de dag toch wel een huisje daar kunnen kopen. Kinderen die bang voor je zijn en anderen die niet bij je weg blijven, hun vriendjes halen en je laten zien. Moet je zien wat er bij ons op bezoek is!
Nog een nieuwtje zonder thee kom je echt niet weg! Dus thee gedronken...sommige van de neefjes en nichtjes waren bang voor de grote witte man.
Op door het dorpje naar het andere huisje voor het eten...onderweg ging de verlichting in het hele dorp weer uit! Kortom weer stroomuitval. De stoet mensen achter me viel in een keer ietsjes minder op in het donker en mijn blanke huidskleur scheen in het donker wel licht te geven. Gelukkig was het een volle maan en heeft India niet zoveel wolkjes al nederland...rondlopen ging dus vrij makkelijk (en daarbij dus ook overal liggende koeienvlaaien ontwijken). Het huisje was niet zo heel groot; er woonden een persoontje of 10 die leefden op 3 verschillende kamers. Ik werd uitgenodigd om op hun beste stoel te komen zitten (je weet wel zo'n witte gardin stoel van 15 euro per stuk)...en ze hadden er maar eentje van dit type. Het bed zou dienst doen als tafel (geluk voor hen dat ze geen matrassen hebben!). Ik durfde nu dus echt nauwelijks te knoeien...en een diner bij kaarslicht omdat er gewoon geen licht was was ook al nieuw. Een van de neefjes van Mahesh nam de bediening op zich en al snel kwamen er voor iedereen een soort stalen bord met hoge opstaande rand uit de keuken. Ik was toch een beetje huiverig voor mijn gezondheid maar ik vertrouwde het genoeg om het te eten. Heerlijk vegetarisch eten...capita's die nog opgeblazen waren toen ze geserveerd werden (opgeblazen door de heten lucht erin). Rijst met een aantal sausjes...waaronder yoghurt achtig iets...heerlijk gewoon en geen enkel probleem met mijn maag! Wat me wel op viel was dat de kinderen eerst hadden gegeten daarna kregen de heren eten en daarna konden de dames eens gaan eten...toch echt anders geregeld in nederland!
Daarna met de auto onderweg naar het hotel waar Mahesh samen met mij zou blijven omdat terug rijden te veel tijd zou kosten en ik toch al een twee persoons kamer had. Dit leverde een volgede maffe situatie op; de kamer had twee een persoons bedden naast elkaar staan dus ik zei direct kies maar...Mahesh's antwoord; ik slaap liever op de vloer. Geen enkel probleem dacht ik en ik wilde de matras al voor hem op de grond leggen. Bleek dat hij niet eens een matras wilde en alleen een deken over zich heen trok...de volgende morgen was hij zonder stramheid wakker geworden en bij het naar beneden lopen zagen we ook degene achter de balie op de vloer slapen (zonder matras of zo).
He Chris, maak je je verhaal nog af? Ben erg benieuwd hoe het was om Holi in India mee te maken. Wat ik ervan hoor is het een groot feest! Wel foto's plaatsen dan he. Hoop dat je het nog steeds zo lekker naar je zin hebt! Groeten uit Harmelen waar het morgen weer zal sneeuwen.