Koninklijke kamers, indrukwekkende tempels, islamitische moskee en branden de voeten - part 2
Een paleis bezoeken zonder schoenen is een maar daarna de hete stenen terug (nog dichter bij het heetste punt van de dag) betekende de eerste ballet routine die ik ooit heb uitgevoerd en met wat ik net op TV zag 'So you think you can dance' had ik die ronde echt nog wel overleefd. Het papiertje leverde eerst de verkeerde schoenen op...de afgetrapte teenslippers bevielen me niet zo en dus heb ik de "bewaker" verder laten zoeken naar mijn schoenen. En vlot kwamen ook deze boven water. Ik stond onderwijl op mijn blote kakken gelukkig in de schaduw en op een soort sisal tapijt...geen verder geschroei aan mijn voetzolen (ik houd ze graag rare en zeker niet wel done!). Op naar de driver..tijdens het wachten voor het eerst een stuk schoon gemaakt fruit uit een marktkraampje gekocht, en ik leef nog en heb geen problemen gehad met mijn maag en de watermeloen heerlijk met mijn dorst! De driver had bij bekenden gevraagd waar we konden eten en hij had goed onderzoek gedaan. Hij riep van in de locale taal en das zeker geen Hindi en niet te begrijpen tegen Yoga iets waarop Yoga tegen mij stelde dat het goed kwam.In een drukke, vuile en volle straat rechtsaf en staan we in een keer voor een restaurant compleet met piccolo's en andere bedienden die nog voordat ik mijn kin van mijn schoot weer had opgehezen tot normale hoogten, de deur voor ons al hadden geopend! Dat wordt een stevige rekening dacht ik...maarja als het maar echt goed is dan komt het wel goed! Bij het bestellen wilde de bediende mij de voor mij gekozen soep niet geven. Het zou te heet zijn! Na overleg zei Yoga dat ik het wel zou moeten kunnen...bring it on! De soep kwam en ja hij was een stuk scherper dan de soep van mijn vader maar even smakelijk. De scherpte viel mee, ik kon de losse samen nog makkelijk proeven en het was dus niet een hap scherpte.
Geen rijst vandaag...we hadden naan en roti en dat beviel meer dan goed! Ik kwam er in de dagen erna erachter dat minstens de helft van India nauwelijks rijst eet...had ik niet gedacht! O ja nog zo iets...de maaltijden zijn op andere momenten..ontbijt mag je lekker zelf kiezen maar de lunch is normaal tussen 13 en 15 uur dus meestal heb je dan ook wel trek. Avond eten...de keuken gaat pas open rond 19:30 maar de goegemeente is pas aanwezig rond 10 uur, het lijkt wel mediteraan hier!
Na de lunch was het tijd voor de vierde activiteit van de dag; een art gallerie die ook goed zou zijn. De naam van het geheel; jayachamarajendra art gallery...de naam was tien keer indrukwekkender dan het gehele museum bij elkaar. Helaas! D'r was een schilderij dat de moeite waard was door de manier waarop met licht gespeeld werd, volgens mij heette het hope of light. Het stelde een vrouw voor die een kandelaar droeg en met haar hand de lamp afdekte voor de kijker waardoor er dus schaduwen achter haar ontstonden en een interessant licht en schaduw spel. De energie voor vandaag was op...het was ook al na vijven en het was dus tijd om weer onderweg naar huis te gaan...
door de drukke landen waar elke seconde nieuwe dingen toont, palmbomen plantages, rijst sawa's, velden vol suikerriet, beboste gebieden (of palmboom achtige of "normalere" loofbomen) en dan weer stedelijke gebieden! Echt super!
Tijdens de rit heb ik ook weer een aantal dingen gezien die me verbazen...je bent vrachtwagen chaffeur en vooral moe, je rijdt op de snelweg en je bent vooral moe...wat doe je...stoppen daar waar je nu rijdt en direct onder je truc gaan liggen en ronken...kortom nu en dan midden op de snelweg een stilstaande vrachtwagen met een slapende chauffeur eronder!
Je hebt weer leuke en mooie verhalen. 't klinkt allemaal goed....alleen zou ik toch liever in mijn truck slapen als er onder! Veel plezier verder.