Natuurpark in de buurt van Bangaluru
Mijn collega's hadden me uitgenodigd om me mee te nemen naar een wildpark in de buurt van Bengaluru. De opdracht voor mij was simpel; sta om 10:30 klaar voor je hotel! Na een leuke avond ervoor; ik heb de kok verschillende gerechten zien maken en er werd door de gasten gezongen. Ik ben daarbij heel blij dat ik geen Hindi versta want de vertaling (al opgeschoond) was al dusdanig dat een dame rode oortjes had gekregen. De hele groep indiers moest steeds harder lachen tijdens de liedjes en op een gegeven moment was het zo erg dat iemand riep; i cannot take it anymore! my stomach hurts from laughing. Ik rolde dus pas rond 1:30 mijn bed in! Maar de avond zal ik zeker herinneren.Om bijvoorbeeld te zien hoe een Naan gemaakt wordt (Indiaas brood) was erg interessant. Ze hebben er een soort barbeque met erover heen een soort klok vorming warmte vanger met alleen een gat boven in. Het roosteren van van alles gaat door het gat van boven. Vlees wordt dus op een spies gestoken en dan in het gat gezet. Na enige tijd wordt de spies eruit gehaald en omgedraaid weer neergezet. Maar het maken van de naan is pas echt grappig/leuk om te zien. (voor wie het niet weet een naan ziet er een beetje uit als een dun plat brood en vooral met knoflook en boter eet je je vingers mee op.) Eerst wordt er een soort pannenkoek gemaakt van het deeg. Deze wordt op een kussentje gelegd...ik denk nog gaat die erop zitten om m gaat te krijgen maar het kussentje wet met een vloeiende beweging door het gat richting hete kolen gestoken en tegen de wand geduwd. De naan blijft dan plakken tegen de gloeiend hete wand. Een paar minuten later wordt door middel van 2 stalen pinnen de naan door het gat weer omhoog gehaald!
Daar sta ik voor het hotel, naast de bewaker, gestoken in een uniform waarbij ik in nederland omgeveer zou denken dit is een commandant of zo, een sherp, sterren op de schouders, bitte stukken over zijn schoenen. Het ziet er echt gaaf uit!
In india is de tijds beleving anders dan die van ons, kortom ik wacht rustig maar na 20 minuten voor het hotel wachten duurde het me echt lang. Ik terug naar binnen en de mensen van het hotel direct al vragen of ze een driver voor me voor moesten laten rijden maar toen verschenen mijn collegas toch in een of andere gloed nieuwe suzuki. Ze hadden meer dan 20 minuten naar mijn hotel gezocht!
Ok onderweg...Raghu beheerst het indiase rijden ook goed. Blij toeterend, rechts en links inhalen, rijden we richting een soort snelweg. Voor de eerste keer reed ik harder dan 80 want dit was een echt goede weg! In een keer bordjes rechts af, ok...de weg die toen voor ons opende was toch wel echt een belevenis; gaten, drempels, ontbrekende verharding, vrachtwagens die letterlijk midden op de weg werden gerepareerd. Echt een belevins!
En toen File! File in nederland betekend je staat blij in de rij en wacht. Indiáse fille gaat net anders...luid toeterend rij je aan de rechter kant (ze rijden links) de file voorbij en hoop je aan het begin van de file weer in te voegen. Wij dus ook na even wachten luid toeterend tegen het verkeer in op weg naar het begin van de file...wat blijkt dat het begin van een file gevormd wordt door een gloed nieuwe vrachtwagen (en dan echt alleen het casco) waar een aantal indiers fanatiek met een grote stalen staaf in aan het porren zijn om m te repareren. Stel je een vracht wagen voor zonder iets op de achterkant en geen echte cabine...een soort matje om op te zitten en dat was alles dat onderweg was.
De file voorbij...onderweg naar het park! Sommige keren roept Raghu dat iedereen snel het raam dicht moet doen en een keer was ik niet snel genoeg en dr kwam me een stank de auto in zeilen. Echt niet te harden! In Bangaluru had ik schijnbaar de slechtere wijken echt nog niet gezien...mensen die letterlijk onder een stuk zeildoek langs de straat wonen. Ik schaam me bijna over het verschil in wat ik verdien en wat zijn hebben; mijn onkosten vergoeding kan een 4 persoons gezin hier als een koning wonen, eten en genieten en dan hebben we het nog niet eens gehad over mijn salaris.
Het lijkt wel een mierennest hoe iedereen probeert dezelfde weg te gebruiken als of manier om je te verplaatsen, als je winkel als gebied om je beroep uit te oefenen (bedelaar..fietsrepareerder etc). Het is makkelijk om te zien wat je kunt kopen; alles hangt buiten de shop; dus je ziet kleren in alle kleuren van de regenboog hangen in de meest stoffige straat die je maar kunt voor stellen, een soort gamma heeft alle soorten PVC pijpen voor de deur hangen, weer een ander een grote stapel kokosnoten en een soort zwaard. De kokosnoten verkopen goed dus die ga ik ook nog eens proberen...de verkoper pakt dan de kokosnoot (dus nog met het groene omhulsel erom heen) in een hand en zwaait het zwaard/kapmes in zijn andere hand en hakt er de top af. Als er een gaatje ontstaan is wordt er een rietjes in gestoken en de kokosnoot overhandigd aan een dorstige indier.
Bij het park aangekomen wordt ik direct belaagd door een stel bedelaars, mijn indiase collegas vertellen ze op te rotten en vertellen mij dat het zijn van bedelaar een beroep is in india. Maffia achtige praktijken dus, schimmige mensen die dus in dienst zijn van de maffia en moeten bedelen. Er zit zelfs een man langs de rand van de weg waarbij je duidelijk zijn GEBROKEN bovenbeen kunt zien bewegen in zijn been. Licht geschokt vraag ik mijn collegas of dit normaal is; o roepen ze als we hem naar het ziekenhuis zouden willen brengen om zijn been te laten zetten zou hij weigeren omdat dat het einde van zijn baantje zou betekenen en dus neemt hij de pijn voor lief!
Het park zelf was een grote chaos om binnen te komen...wij gingen de grote safari doen...wist ik veel wat dat inhield. In een soort bus met ramen van gaas werd iedereen gepropt...ik mocht als westener voorin zitten (hadden mijn collegeas goed voor me geregeld)...en onderweg! Die vend moet die weg echt al vaak hebben gereden want het ging met een mega tempo...ik zat al klem tussen de stoel en de stoel ervoor en dat was in mijn voordeel want ik bewoog niet meer naar voren en achteren maar de wand links heb ik een aantal keren gevoeld met mijn hoofd en ook een keer bijna uit de bank gevallen. Het park in; de duur word open geschven en we kunnen naar binnen rijden..de eerste dieren zien we al snel en als ze onverstoorbaar blijven eten wordt er even in de vrij vol gas gegeven...de beesten kijken op en de toeristen hebben hun plaatjes! Ik heb waterbuffels, verschillende soorten antiloop achtigen gezien, toen kwamen de indiase beren, een paar leeuwen en het hoogte punt verschillende tijgers (ze hebben er 35 daar) en zelfs witte tijgers! Echt interessant om de dieren te zien maar vooral ook hoe er wordt omgegaan met toeristen. Bij het verlaten van de bus stond er een of ander indier die ik nog niet had gezien die een tip wilde voordat ik de bus uit kon. 1.93 tegen 1.50 in lengte is niet zo slim want ik was toch zo buiten. Ik had de driver best een tip willen geven maar dit geval niet...ik ben door het hele voorval zelfs vergeten de driver tip te geven.
De rest van de zoo was zoals artis en andere europese dierentuinen een jaartje of 30 terug waren; stalen hokken zonder vermaak voor de dieren, kortom een beetje teleurstellend! Wat wel grappig was dat de apen die wij in de dierentuin moeten zoeken lopen hier gewoon los rond; 100% wild!
De hokken voor de slangen waren ook zeker mooier dan in nederland; ze hoeven geen verwarming te maken en dus maken ze een grote bak met stijle reche muren zodat ze er niet uit kunnen en je kunt dus zonder glas of iets de cobras zien! Echt mooi!
Daarna via dezelfde hectische wegen maar nu wel een aantal tempels gezien en zelfs verschillende gebouwen van Accenture gezien, weer terug naar huis maar eerst moesten we volgens de indiers een maaltijd nuttigen. Ik ga graag mee een lunch nuttigen en dus werd er in het locale dialect druk overlegd waar we moesten gaan eten...het werd een restaurant in een mall..bij binnenkomst moesten we door een metaal detector poortje en natuurlijk reageerde deze op mijn camera maar geen probleem. Het is wel gek om te zien dat India banger is voor terrorisme dan nederland want er lag ook een bomproof deken die over een verdacht object gelegd moest worden.
Het eten in het restaurant WAANZINNIG! en ik word steeds beter om met een hand te eten, nl rechts want de linkerhand is voor andere dingen. Ik knoei nog geregeld maar het scheuren van de naan of roti met maar een hand gaat steeds beter. En de combinatie van de schillende smaken...en ja ze hebben hier spullen die ik niet durf te eten zo heet! Voor het proberen van een klein beetje vereist al een berg moed!
Kortom al met al een heerlijke dag.
Klinkt weer gaaf! Het water loopt al haast in m'n mond als ik het lees over al het heerlijke eten. Goed om te lezen dat je het zo naar je zin hebt. Geniet ervan!
Wat fijn om te lezen dat je het zo naar je zin hebt. En fijne collega's zeg! Wat heerlijk dat je daar mensen om je heen hebt met wie je wat kunt doen in je vrije uren. Gaaf die tijgers! Kus, Sjarda
en vandaag weer het harde leven ... of blijf je het leuk vinden ... niet alleen waanzinnig lekker eten. Waarbij je ze je overigens kunnen handicappen als een waanzinnige (want wat te zeggen van een linkshandige enkel met zijn rechterhand laten eten etc!!) .... en het water loopt niet alleen in je mond ... maar ik heb de stellige indruk dat je bij dat water nog wat andere dingetjes stopt. Is het de indiers van accenture uitleggen, coachen, workshop houden etc nog steeds een feest ?
Hoi Christiaan! Wat een heerlijk verhaal. En wat een belevenissen. Lijkt me moeilijk om in een land te zijn waar het verschil tussen arm en rijk zo groot is. Maar tegelijkertijd is hier het verschil ook behoorlijk. Het vuilnis werd gisteren niet opgehaald in Vleuten en Utrecht want ze protesteerden voor loonsverhoging. Deze mannen en vrouwen wilden meer salaris. Een voorbeeld, een man, werkt al 30 jaar voor de gemeente en verdient netto evenveel als ik, terwijl daar de leaseauto etc ook al vanaf is,... Deed me even denken aan het super grote verschil zoals het bij jou zal zijn. Zon, warmte, eten (goed dat sommige dingen zo heet zijn,... want dat scheelt kilo's ;) ) en leuke collega's zo te horen vermaak jij je nog wel eventjes..... Geniet!
Dag Christiaan, Leuk om je belevenissen te lezen. Gaat het ook nog lukken om te gaan duiken?