Als de zon schijnt....deel 2
Het is echt waar als de zon schijnt is echt alles mooier. Zelfs als het regent is dit deel van Noorwegen waar we doorheen zijn gereden mooi. Onze reis ging vandaag naar Leira, bij Fagernes. We zijn door een schitterend natuurgebied gereden.Het begon vanmorgen al goed. Vlak bij de camping in Oppdal ligt de Magaulaupet. Een waterval en stroomversnelling die zich daar door een nauwe opening persen. Ik ging daar grandioos op mijn plaat. Alles was glad. Als ik dichterbij de rand had gestaan was ik zéér nat geworden. Wat een woestheid van het water wat daar al eeuwen zich een baan vreet door de rotsen.
We hebben echt de tijd genomen om alles om ons heen goed te bekijken. Soms waren wij de voorste auto in een file.
Het land dwingt je om te onthaasten. Man, je kunt niet eens snel al zou je het willen. De borden van 60, 70, en 90 volgen elkaar in willekeurig volgorde op. Als je denkt ik zal even snel daar en daar naartoe kun je beter in een ander land op vakantie gaan of gaan vliegen.
Later op de dag zijn we nog afgedaald naar de Riddersprong. Een plaats waar volgens de legende een ridder met zijn geschaakte bruid een sprong op een paard maakte naar de andere kant van de waterval. Hetzelfde brute geweld van het water maakt grote indruk op je.
Het mooiste stuk waar we doorheen gereden zijn is de Jotunheinen. Het is een nationaal park met de mooiste vergezichten. Het is een probleem om dit gebied te omschrijven laat staan te fotograferen. Hoe je ook tracht met je camera het juiste plaatje te maken, nog steeds heb je de essencie van het landschap niet te pakken. Het klinkt zo goedkoop, maar het is echt waar, je moet het met je eigen ogen zien.
Ik zit nu met mijn laptop voor het huisje uit te kijken over het water en te genieten van de avondzon.
Morgen naar Oslo en dan ’s nachts met de boot terug naar Denemarken.