Als de zon schijnt....
Vandaag hebben we een mooie rit gemaakt naar Krokelvdalen. Plaatsje ligt net 20 kilometer buiten Tromsø.Het begon vanmorgen al goed. Straal blauwe lucht en een lekker zonnetje dit beloofde wat goeds. We hadden de lange weg genomen in plaats van de route met veerboten. Het landschap veranderde per kilometer. Telkens hadden we opnieuw een "kodakmomentje". Snel stoppen langs de weg, foto maken, in de spiegels kijken of er geen verkeer aankwam en weer verder. Het was vandaag een echte folderdag. Het licht, de kleuren de landschappen klopten allemaal met de reisfolders. Om je een voorstelling te maken van de route die wij reden, moet je aan het volgende denken:
Een leerling van groep 4 die een werkstuk moet maken voor Aardrijkskunde en met een potlood de randen van de fjorden overtrekt op overtrekpapier. De E6 loopt precies langs de randen van de fjorden van Alta naar Nordjosbotn. Over de weg zijn het heel wat kilometers maar hemelsbreed valt het wel mee.
Onderweg moesten we bergen oprijden waar nog sneeuw lag. Op de nog wat hoger gelegen sneeuwvelden kon je rendieren zien. Het was net of je 2 vlooien zag op de vacht van Tommie.
De rendieren zijn ook weer terug. Die beesten zijn gek. Een van hun heeft een bel om. Schijnbaar weet je dan de weg. De andere lopen achter hem aan. Soms lijkt het net de Tour de France. Een groepje los van het peloton met een volgauto er achter.
Morgen een rustdag. Misschien gaan we nog even kijken in Tromsø.
Oja, het huisje is goed verzorgt. We hebben zelfs warm water.
Voor de gene die misschien wel eens denkt dat Moeder Natuur geen spelletje met ons speelt. Kijk dan naar de 5e foto en hou het scherm op z'n kant!