Storm op de Noordkaap
Het lijkt net een titel van een spannend jeugdboek maar het is gewoon de werkelijkheid.Vandaag zijn we aangekomen op de Noordkaap. Nadat we eerst ons huisje hebben aangedaan en daar de batterij van de camera hebben opgeladen zijn we doorgereden naar de Noordkaap. De weg ernaar toe is al een belevenis. Vele klimmen en dalingen, scherpe bochten en adembenemend uitzicht. De rotsformatie zien er niet zo uit als ik gedacht had. Ik had een beeld van een hele grote hunnebedsteen maar het zijn allemaal platte, als Legostenen, op elkaar gestapelde stenen. Combineer dit met verkoold brandhout in de openhaard en dan klopt het plaatje wel.
Oja het weer! Temperatuur: rond de 5 graden. Wind: ongeveer windkracht 9-10. Een volwassen vent zou zo van z'n brommer geblazen worden. Na het betalen van de entreeprijs hebben we onze auto geparkeerd en ons in onze Noordkaap-uitrusting gehesen.
T-shirt, trui, fleece trui (unisex), jas en dikke sjaal. De extra haringen hebben we in de auto gelaten. We durfde het zo ook wel. WAT WAAIDE HET HARD!!! Door het Noordkaapgebouw naar de Globe. Rondje gelopen, foto's gemaakt en weer naar binnen.
Wat mis ik nu?
Overpeinzend kom je tot de conclusie dat het niet gaat om het aantikken van het hek bij de Noordkaap maar om de reis er naar toe. We hebben er nu zo'n 3300 km erop zitten. Ik vind het zelf een hele prestatie. Alleen ben ik meer onder de indruk geraakt van die Hollandse jongen, op de fiets met z'n groene Greenpeace jack aan. Zijn fiets voortduwend tegen de berg op omdat fietsen niet meer ging door de storm. Nadat wij ons ding hadden gedaan was hij eindelijk boven. Dolgelukkig bellend naar z'n vrienden thuis. Deze man heb ik toen maar een hand gegeven en mijn bewondering voor hem uitgesproken. Wat een prestatie!
We gaan ons nu weer richten het vervolg van onze reis en verheugen ons nu al op de walvissafari.