Terugblik op ons avontuur in Canada
5 mei 2009.Al weer de laatste dag. We hebben de wekker vroeg gezet, want op het programma staat: naar Guelph rijden en mabeppe oppikken, camper schoonmaken, camper afleveren en daarna de reis van Toronto naar AmsterdamSchiphol.
De jongens hadden nog graag wat langer geslapen. Volgens Thomas hebben ze ’s nachts last gehad van “dronken lappen” en hun gehijg, afkomstig uit de “seductions, seductions, girls, girls, girls, only for gentleman” etablissementen aan de overkant. Volgens mij is er sprake van enige suggestie …..Wat ik wel grappig vind, is dat zulke tenten op een gegeven moment (naadloos) overgaan in honeymoon hotels en wedding chapels. Een glijdende schaal zullen we maar zeggen. Op de camping lozen we voor de laatste keer the grey (afwaswater) en black tank (w.c.) en Willem zorgt voor de laatste upload van verslagen voor de lezers in Nederland.
Rond 12 uur arriveren we in Guelph, waar we op de parkeerplaats van het appartement van tante Afke de camper schoonmaken. De grootste klus is de oven, die Willem frequent heeft gebruikt om toast te bakken: kruimels all over the place. Verder is het een eitje, vergeleken met de schoonmaak van vakantiehuisjes. Na de laatste huggs van de twee gezusters en de wens/belofte dat tante Afke volgend jaar weer naar Nederland komt om beppe’s/ma’s 80ste verjaardag te vieren, verlaten we Guelph.
Zonder GPS, die we van nicht Remy hadden geleend, gaan we op weg naar het camperverhuur bedrijf van Canadream. Zonder zo’n GPStomtom ben je echt nergens, is onze ervaring. De bewegwijzering in CanadaOntario is anders dan in Nederland. Met het ouderwetse kaartwerk, kop er bij en goed letten op afslagen en straatnamen, komen we gelukkig in 1 keer terecht bij de camperverhuurder. Daar wordt de buitenkant en binnenkant van de camper geïnspecteerd. Martijn maakt zich zorgen over een deukje waarvan Willem gedurende de reis zich heeft afgevraagd of wij die veroorzaakt hebben. “Hebben ze die plek al gezien?”, vraagt hij mij. Na mijn: “welke plek, Martijn?”, vergezeld van een knipoog, herstelt hij zich direct.
De mevrouw van Canadream brengt ons naar het vliegveld. We kunnen elektronisch inchecken; dan ben je blij met een technisch ingesteld type in je gezelschap. Daarna staan we langdurig in de rij bij de douane. Met maar liefst 6 man/vrouw sterk staan ze daar te controleren. We zien hoe zij minutieus de handbagage van andere passagiers uitpluizen. We moeten door een poortje, moeten wijdbeens en wijdarms staan terwijl een mevrouw met een detector langs ons gaat. Willem heeft de bingo; zijn rugzak worden uitgekamd. De douane mensen dragen plastic handschoenen en gebruiken een bepaald apparaatje (volgens Willem een digitale snuffelhond) om de bagage te doorzoeken.
De reis zelf gaat sneller dan de planning, wind of stroming mee of zoiets. Martijn, Willem en ik slapen een beetje; beppema en Thomas helemaal niet. Alle respect, want mabeppe was 06.30 al wakker en Thomas 08.00 uur. Thomas redt het tot aankomst op Schiphol, heeft dan ogen op stokjes en stort vervolgens in.
Na een paar uurtjes slapen thuis, pakken we het Nederlands ritme weer op. Morgen is weer een “normale” school- en werkdag.
We kijken terug op een geweldige vakantie; een camper is fantastisch, Ontario is een prachtig mooie (en grote) provincie, heeft aardige en behulpzame mensen, we hadden goed weer en mooie plekjes op de campings. Als de gelegenheid en de financiële middelen het toelaten, gaan we graag nog eens. Volgens aangetrouwde neef Jim, jager, man van pijl en boog, berenvellen, en elandenkoppen aan de muur, moeten we dan naar de meer noordelijk gelegen gedeeltes van Canada die nog mooier en ruiger zijn. We zullen het zien, we’ll see.